Her Türk Gencinin yüreğindeki “Atatürk Sevgisi” zaman zaman tuvallere, duvarlara, panolara, neonlara yansıyor… Bugünkü hayatımız ve yaşamımızı ulu önd...
Tutamayacağın sözü söyleme, yut! Yazın; “Of çok sıcak… Hiç sevmiyorum bu havaları!..” Kışın da; “Vallahi kanımız dondu. Çok üşüyorum. Bir yaz gelse…” ...
Her dönemde “imdat” dendiğinde imdadınıza yetişen bir veya birkaç kurum oldu… Tekerlemesi bile hoş değil ama hep ağzımızda kötü espri de olsa yapıyoru...
Çare mi, çaresizlik mi? İnsanoğlunun ne zaman ne olacağı belli değil. Bir bakıyorsunuz, kuş misali kanat takmış dünyanın öbür ucunda. Bir bakıyorsunuz...