Gülen Yüz Sustu, Gülüşü Yetim Kaldı: Kemal Sunal'ın Ardından 26 Yıl

Bazı insanlar vardır; aramızdan ayrıldıkları gün takvimlere bir tarih olarak düşer, ama gönüllerden hiç çıkmazlar. İşte Kemal Sunal da onlardan biriydi. Bundan tam 26 yıl önce, milyonlarca insanı kahkahaya boğan o büyük sanatçı, sessizce aramızdan ayrıldı. Geriye ise sadece filmler değil; umut, samimiyet ve tertemiz bir miras bıraktı.

Bugün televizyon ekranında onun filmlerinden birine denk geldiğimizde elimiz kumandaya gitmez. Çünkü biliriz ki birazdan Şaban gelecek, İnek Şaban gelecek, saf ama dürüst Anadolu insanı gelecek. Bizi güldürürken düşündüren, düşündürürken vicdanımızla yüzleştiren o unutulmaz karakterler yeniden hayat bulacak.

Kemal Sunal'ın başarısının sırrı sadece iyi bir oyuncu olması değildi. O, halkın içinden çıkan, halkın dilini konuşan ve halkın derdini anlatan bir sanatçıydı. Fakirin umudu, haksızlığa uğrayanın sesi, kibirin karşısındaki mütevazılığıydı. Onun canlandırdığı karakterler hiçbir zaman süper kahraman olmadı. Onlar bizim komşumuzdu, akrabamızdı, mahallemizde yaşayan insanlardı.

Belki de bu yüzden yıllar geçtikçe eskimedi. Çünkü anlattığı hikâyeler değişmedi. Adaletsizlik hâlâ var. Emeğin değersiz görüldüğü anlar hâlâ var. İyilik ile kötülüğün mücadelesi hâlâ devam ediyor. Ve biz, bütün bunların içinde yine Kemal Sunal'ın filmlerine sığınıyoruz.

Ne gariptir ki, bugün teknoloji gelişti, sinema değişti, dijital platformlar çoğaldı; ama bir Kemal Sunal daha çıkmadı. Çünkü samimiyetin senaryosu yazılmaz, o yaşanır. Doğallığın provası yapılmaz, o insanın karakterine işlemiştir. İşte Kemal Sunal'ı ölümsüz yapan da tam olarak buydu.

O, sadece bir oyuncu değildi. Çocukluğumuzun neşesi, aile sofralarının ortak kahkahası, bayramların değişmeyen misafiriydi. Onun filmleriyle büyüyen nesiller şimdi kendi çocuklarına aynı filmleri izletiyor. Bu, bir sanatçının ulaşabileceği en büyük ölümsüzlüktür.

26 yıl geçti…

Takvimler değişti, kuşaklar değişti, dünya değişti.

Ama ne zaman "Hababam Sınıfı", "Kapıcılar Kralı", "Süt Kardeşler", "Çöpçüler Kralı" ya da "Davaro" ekrana gelse, evlerde aynı cümle yankılanıyor:

"Biraz dur… Bunu sonuna kadar izleyelim."

Çünkü bazı insanlar ölmez. Onlar, her tebessümde yeniden doğar.

Bugün özlemle, saygıyla ve rahmetle anıyoruz.

İyi ki geçtin bu dünyadan Kemal Sunal…

Çünkü sen giderken bile bize gülümsemeyi bıraktın.

Mekânın cennet olsun büyük usta… Senin bıraktığın kahkahalar, bu milletin hafızasında sonsuza kadar yaşamaya devam edecek.