Gidiyor

Gidiyor, rast gelemez bir daha tarih eşine Gidiyor, on yedi milyon kişi takmış peşine Gidiyor, sonsuz olan kudreti sığmaz akla Gidiyor, göğsünü çepeçevre saran bayrakla Gidiyor, izleri üstün birikmiş yaşlar Gidiyor, yerde kılıçlarla eğilmiş başlar Gidiyor, harbin o en korkulu aslan yelesi Gidiyor, sulhun ufuklarda yanan meşalesi Yine bir devr açacakmış gibi en başta O var Hıçkıran seste O var, sessiz akan yaşta O var Siliyor ruhunun ulviliği fani etini Çiziyor ufka batan bir güneşin heybetini   Büyüyor, gökten inip toprağa yaklaştıkça Büyüyor gitgide gözlerden uzaklaştıkça Yazan: Orhan Seyfi Orhon Değerini her geçen gün daha çok anladığımız, zaman geçtikçe içimizde daha çok büyüyen Atatürk’ümüzü 77. Ölüm yılında sevgi, saygı ve büyük bir özlem ile anıyoruz. Onu kaybettikten sonra, ülkemizin adım adım, zaman içinde planlı bir şekilde getirildiği yeri hep birlikte görüyoruz. Eğitimini tamamlayamamış kitlelerin ve de cehaletin kol gezdiği ortamda,  kentleşmeyi başaramamış bir toplum olarak yaşıyoruz. Yeniden başlayacağız. Neruda’nın güzel bir sözü var. Tüm Çiçekleri kopartabilirler ama yine de baharın gelişini asla engelleyemezler. 20.yüzyılın ilk yarısının en büyük devrimidir Türk Devrimi. Bunu herkes kabul etmekte. Türkiye’yi 1.Dünya Savaşı galiplerinin elinden koparıp alan ve yüzlerce yıllık teknik ve kültür yokluğunu büyük bir irade ve bilgelikle aşan ve tarihe yazılan destan; Atatürk’ün öncülüğünde, onun insanüstü liderlik gücüyle    Türkler tarafından gerçekleştirildi. O zaman yaptık, yine yaparız. Geçmişten gelen genlerimizdeki gücümüzü kullanarak, birlik, beraberlik, yön, yol, yöntem belirleyip kararlı olarak yürümek gerekiyor. Yaptıklarımız yapacaklarımızın örneğidir.  Evet, yeniden başlıyoruz.