Toplumun En Nadide Çiçekleri

Küçükler daima sevgi ve ilgiye, şefkat ve merhamete muhtaçtır. Çocuklara sevgi ve şefkat, tıpkı kurak bir çöldeki bitkiye su gibi, hava gibi zaruri bir gıdadır. Anne ve babanın çocuklarına verecekleri en kıymetli hediye, şefkat ve sevgileridir. Çocuğun sağlam ve sıhhatli bir ruh yapısına sahip olarak yetişmesi, ancak sevgi dolu bir ortamda büyümesiyle mümkündür.

Çocuklara gösterilen sevgi ve şefkat için, çocuk psikolojisi uzmanları "büyüme vitamini" nitelemesinde bulunmuşlardır. Yapılan araştırmalar, çocuk için sağlanan fiziksel ortamın, gösterilen özenin, hiçbir zaman sevgi ve şefkatin yerini tutmadığını belirtmektedir. Ailedeki sevgi ve şefkat, çocuğun gelişiminde hissettiği en temel ihtiyaçtır. Ailedeki sevgi ve şefkat eksikliğinin telafi edilemeyeceği, bu mahrumiyetin ilerleyen yıllarda ruhsal sıkıntıları beraberinde getireceği uzmanlarca ifade ediliyor. Modern psikiyatri çocuğun aile ocağında ve ana kucağındaki sevgi ve şefkatten mahrumiyetini, en temel depresyon sebeplerinden biri olduğunu söylüyor. Sevgi ve şefkatin, ruh sağlığı açısından kaçınılmaz bir zorunluluk olduğu belirtiliyor.

Uzmanlar, sevgi eksikliğinin dünyaya küskün, kendini değersiz bulan, kendini ve insanları sevmeyen kişiler ortaya çıkardığını söylüyor. Sevgisizlik, yürekleri katılığa, sertliğe, merhametsizliğe sürüklüyor. Sevgisizlik insanı kabalığa, bencilliğe sürüklüyor. Sevgisizlik, insanı kötülük yapmaya itiyor.

Yapılan araştırmalar, sevgiyle büyütülen bebeklerin, sevilmeden büyütülen bebeklerden daha sağlıklı olduklarını gösteriyor. Çiçeklerini sevgiyle büyüten insanın çiçeklerinin daha güzel olduğunu belirtiyor. Dikilen bir fidan, iklimini ve toprağını veya dikildiği yeri sevmezse yetişmiyor, kök salmıyor. Sevgiyle kök salıyor ağaçlar ve bitkiler. Sevgiyle büyüyüp gelişiyor. Sevgiyle meyve veriyor. Evrenin düzeni sevgi üzerine kurulmuş. Atom çekirdeğinden tutun da galaksilere kadar her şey sevgi ekseni etrafında hayatını devam ettiriyor.

Çocuklar, ailenin ve toplumun en masum ve en nadide çiçekleridir. Yüce Yaratan'ın eşsiz emanetleridir. Çocuklar göz aydınlığıdır, gözün nurudur. Göz nurunu yitirdiği zaman göremez, istikbalini kaybeder. Aile ve toplumun istikbali de çocuklardır. Çocuk ihmal edilirse, ötelenir ve örselenirse aile ve toplum geleceğini göremez. İnsanlık, çocuk için iyilik düşünmedikçe, dünyayı çocukların geleceğine göre tasarlamadıkça huzura kavuşamaz. İnsanlık, çocuğa yeryüzünün küçük ve onurlu bir ferdi gözüyle bakmadıkça mutluluğa ulaşamaz.

Ne acıdır ki yaşanan savaşların, trajedilerin ve insanlık dışı davranışların en büyük mağduru çocuklar oluyor. Unutulmamalıdır ki, hakları ihlal edilerek ezilen çocuk, adaletin değerini bilemez. Şiddete maruz kalarak örselenen çocuk, merhametin anlamını çözemez. Kişiliği yok sayılarak aşağılanan çocuk, geleceğini sağlıklı bir şekilde inşa edemez.

Çocuklarımızı şiddetten uzak, sevgi, şefkat ve merhamet ikliminde yetiştirelim. Onları ilgimizden ve sevgimizden asla mahrum bırakmayalım. Onların bizler için çok değerli ve önemli olduklarını hissettirelim. Onların tertemiz zihinlerini kirletmeye ve kalplerini karartmaya çalışanlara karşı duyarlı ve uyanık olalım. Özümüzle, sözümüzle ve davranışlarımızla onlara örnek olalım. Çocuklarımızı sağlıklı, topluma ve insanlığa yararlı bir fert olarak yetiştirmeye çalışalım.

Çocuklarımız için daha erdemli bir insanlık, daha güzel ve daha güvenli bir dünya dilerken, "Çocuk sevgisi, insan sevgisi için bir ihtiyaçtır" diyen ve 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramını çocuklara armağan eden Ulu Önder Atatürk'ü, aziz şehitlerimizi ve kahraman gazilerimizi şükranla yad ediyorum. Geçtiğimiz günlerde öğretmen ve öğrencilerimizi hedef alan saldırılarda hayatlarını kaybeden canlarımıza rahmet, yaralanan kardeşlerimize şifa, yakınlarına sabır ve metanetler niyaz ediyorum. Yüce Allah, çoluğumuzu, çocuğumuzu, yurdumuzu ve ulusumuzu her türlü tehlike ve kötülüklerden korusun.