İnsanlığın batsın

Uzun nefretler karışıyor içime
durmuyor, 
başımı eğiyorum
bir çocuk gülüşü gelsin, gecemin aynasına
olmuyor
yıldızlar da ağlıyor sessizce. 
*
Karacadağ’da doğdum ben
beyaz gemilerim yüzerdi  Çıralı’nın ardında
yüz dolarlar saymışlar 
katlettiler beni, kıştı,
kan damlıyor aya değen kirpiklerimden 
yollarım şaştı.
*
Sarı beyaz bir kedi oldum sabaha karşı,
şehir soğuktu, 
yorulmuşum, sıcak bir yer olsa dedim
yuvam yoktu
fıstık çamının altındaydım
ateşten beter bir şeydi
öteki alemde, geceden dönüyormuş 
altı yüz lira ödeyecekmiş
kimsesiz çocuklar bulsun bedenimi.
*
Büyükada küçüktür, 
deresi, tepesi vardır,
ayaklarım kayıptı, 
sıcak tutardı demir,
düştüm, üşüdüm.
Büyükada’da dün vurdular beni
düşümde Şile’yi görüyordum.
*
Başımı okşadılar benim,
Şımardım, 
Sevdiler ablalar,
yürüyüşüm çok güzelmiş, öyle dediler 
yedi kardeşim vardı…
bir gün sonra üşüdük, 
güne karanlık karıştı.
-anne, nefesinden çıkan koku, çok acı!..
*
ne varsa insanlığa dair
hiçbir şey kalmamıştı.