Birer birer eksilen sembollerimiz...
Karşıyaka Lisesi, Gazi Lisesi, Alaybey İlkokulu derken şimdi de Ankara İlkokulu ve Şube (Karşıyaka Ortaokulu)…
Karşıyakalının sadece yetiştiği değil aynı zamanda aidiyet duygusu olan ve kent belleğinin de en değerli kurumları bunlar!
Ama artık yoklar…
Ya da varlar ama yoklar…
Yerlerine yapılan veya yapılacak olan yeni binalar aynı ruhu taşıyor mu veya taşıyacak mı acaba?! Bunu zaman gösterecek…
Umarım bu okulların öğrencileri okullarının sahip oldukları geçmişleri ve o okullardan yetişen geçmiş nesillerin Karşıyaka kültürünü yaşatan nesiller olduğunu idrak ederler…
Bir eğitim kurumunu nitelikli yapan şey binalar veya o dört duvar değildir…
O okulun ruhudur, o okulun memleketine sevdalı, öğrenmeye aç ve bu öğrenme heyecanını her daim koruyacak olan bireyler yetiştirme bilincidir…
Şayet yeni yapılan veya yapılacak olan binalarda da bu ilkeler sürecekse sorun yok. Ancak bu değişimler beraberinde bir ruhu, bir kültürü yok edecekse sorun büyük!
Bakınız, İngiltere’de veya AB üyesi ülkelerde 100 yılı aşkın binalarıyla ve hatta kimisi yüzlerce yıllık binalarıyla eğitim hayatını sürdüren nice efsane okullar var. Bu okullarda da haliyle yenilenmeye, ek binalara ve değişime zaman zaman ihtiyaç duyuluyor, ama temelde var olan okul kimliğini yansıtan ana yapıları korunarak…
Dolayısıyla gönül isterdi ki Karşıyakamızdaki efsane okullarımız da bu çerçevede bir değişime gitsin. Bunun olmayışının altında yatan 2 neden olabilir;
Birisi, vakt-i zamanında yapılan binaların ahlaken sükut etmiş kişilerce eksik malzeme veya yanlış teknikle yapılmış olmasının doğurduğu zaruriyet…
İkincisi ise var olanı koruma bilinci eksikliğinden kaynaklanan, hadi yap-boz oynayalım mantığı ve her inşaatta birilerinin kazanç elde edecek olması…
Bu olasılıkların her ikisinin bir arada olması da muhtemel tabi…
Şayet hiçbir art niyet ve çıkar kaygısı olmadan yapılan, çocukların can güvenliği için alınmış olan bir uygulama ise, o zaman da yeniden yapılacak binaların bu okulların Karşıyaka tarihine mal olmuş hallerine benzer çerçevede ve onları yeniden çağrıştıracak şekilde yapılması pekala mümkün olabilir…
Hani bu şehre dışarıdan gelip sonradan yerleşen bir zat olsam hiç ama hiiç aklıma bile getirmeyeceğim, sadece ve sadece depreme dayanıksız oldukları için yenileniyor işte bu okullar diye düşüneceğim bu duruma karşı şu anda içinde bulunduğum hassas ruh halinin altında yatan neden tabir-i caizse köyü, memleketi Karşıyaka olan ve aidiyet duygusu çok yüksek olan biri oluşum…
Ama Karşıyaka işte bu yüzden her yerden farklı, işte bu yüzden her yerden güzel ve işte bu yüzden ülkede bir benzerine çok az rastlanır nitelikte yaşam tarzı var…
Yani; yaşadığın yeri sevmek, tarihine hakim olmak, memleketinin güzel hasletlerinin temellerinin nerelerde atıldığını bilip onları korumaya çalışmak gibi duygulara sahip binlerce gerçek Karşıyakalı sayesinde biz farklıyız ve o nedenle de hep diyoruz ki; Biz Karşıyakalıyız…
Sağlıcakla kalın!..
